Niets bijzonders Doris Hattink Met Joep kun je lachen

Met Joep kun je lachen en hij speelt prachtig saxofoon

to find out what inspired them to create mountain retreats that not only provide shelter but also enhance the natural splendour

Friederike Andermann

Merel wordt van het dak van haar school geplukt

De Poorten van de Indiën is een analyse van deze platen en teksten

Niets bijzonders Doris Hattink Met Joep kun je lachenNew York City, 1966. De zeventienjarige Mae woont in een afgeleefd appartement met haar alcoholistische moeder, die als serveerster werkt, en Mikey, de los vaste vriend van haar moeder. De meisjes op haar middelbare school moeten niks van haar hebben, en zij moet niks hebben van de smerige mannen die ze voortdurend tegenkomt. Als ze stopt met school krijgt ze een baantje dat haar wereld volledig zal veranderen: ze wordt typiste van de kunstenaar Andy